11. SINIF · Felsefe
Edebiyat-Felsefe İlişkisi
Aşağıdaki soruları cevapla!
Soru metinleri ve çözümleri
Soru 1 Bir dil görüşü, anlamlı önermelerin dünyadaki olası durumları temsil etmesini öne çıkarır. Dilin yapısıyla temsil edilen durumların yapısı arasında ilişki kurar. Bu görüşün temel iddiası hangisidir? A) Her önermenin sadece ekonomik yararla doğrulanması B) Önermelerin dünyadaki olası durumları temsil etmesi C) Dilin yalnız ses yüksekliğinin değişmesiyle anlam taşıması D) Bütün cümlelerin yalnız konuşanın ahlaki karakterini göstermesi E) Dilsel anlamın dünyayla hiçbir ilişkisi bulunmaması Doğru cevap: B Çözüm: Görüş dilin temsil işlevini ve önerme-durum ilişkisini öne çıkarır. Bu, Wittgenstein’ın bütün dönemlerindeki görüşlerini aynı sayan bir genellemeye dönüştürülmemiştir. Soru 2 Bir düşünür, bir önermeyi anlamanın onun hangi olası durumu gösterdiğini kavramakla ilgili olduğunu söyler. Açıklamasında dilsel temsil ile dünya arasında yapısal bir bağ arar. Bu görüşün temel iddiası hangisidir? A) Her önermenin sadece ekonomik yararla doğrulanması B) Dilin yalnız ses yüksekliğinin değişmesiyle anlam taşıması C) Bütün cümlelerin yalnız konuşanın ahlaki karakterini göstermesi D) Dilsel anlamın dünyayla hiçbir ilişkisi bulunmaması E) Önermelerin dünyadaki olası durumları temsil etmesi Doğru cevap: E Çözüm: Görüş dilin temsil işlevini ve önerme-durum ilişkisini öne çıkarır. Bu, Wittgenstein’ın bütün dönemlerindeki görüşlerini aynı sayan bir genellemeye dönüştürülmemiştir. Soru 3 Bir yaklaşım, cümlelerin olguları tasvir etme işlevine odaklanır. Dilin dünyayı nasıl temsil ettiğini, önerme ile olası durum arasındaki ilişkiyle açıklar. Bu görüşün temel iddiası hangisidir? A) Bütün cümlelerin yalnız konuşanın ahlaki karakterini göstermesi B) Önermelerin dünyadaki olası durumları temsil etmesi C) Dilsel anlamın dünyayla hiçbir ilişkisi bulunmaması D) Dilin yalnız ses yüksekliğinin değişmesiyle anlam taşıması E) Her önermenin sadece ekonomik yararla doğrulanması Doğru cevap: B Çözüm: Görüş dilin temsil işlevini ve önerme-durum ilişkisini öne çıkarır. Bu, Wittgenstein’ın bütün dönemlerindeki görüşlerini aynı sayan bir genellemeye dönüştürülmemiştir.